Deze pagina is nog in bewerking.

Zelf schrijf ik altijd mijn zaaigoed op een gekleurd gekookt ei wat ik dan op een prominente plek in huis neerzet zodat ik dagelijks aan mijn zaadjes herinnerd word. Als je oplet dat het ei zonder barsten blijft kan je het zeker een jaar goed houden zonder dat het gaat stinken. Voor Ostara stop ik mijn oude ei van het jaar ervoor altijd in de grond.

Het zou ook goed zijn om het lentefeest te gebruiken om te danken voor de hernieuwde levenskracht van de natuur en ook van jezelf (je maakt tenslotte deel uit van de natuur).





Beltane

Met Beltane wordt de groeikracht van de natuur gevierd. Het is een vruchtbaarheidsfeest waarbij het gaat om het nieuwe leven dat zich voor onze ogen ontwikkelt. Het meifeest was oorspronkelijk een landbouwfeest waarbij de nadruk werd gelegd op de bevruchting van de gewassen. Een dankzegging voor de te verwachten overvloed van de natuur. De levenskracht van de natuur kan ook ons prikkelen om ons eigen zaaigoed een duwtje te geven dat het nodig heeft zodat de plannen vruchten zullen afwerpen.

De naam Beltane komt van het Ierse Bealtaine dat 'Bel-fire' (Bel-vuur) betekent, afgeleid van de God Bel. Bel is de Keltische God van licht en genezing. Hij wordt 'de schijnende' genoemd.
Beltane is dus het feest van vuur en luidt het begin van de zomer in. We vieren het huwelijk tussen de Godin en de God en de bloei van het leven.
Vaak worden er met Beltane grote vreugdevuren ontstoken waar men overheen springt om de vruchtbaarheid te vieren en af te dwingen. Hierbij kan er gebruikt worden gemaakt van negen soorten hout: eik, voor de god; berk, voor de godin; den, voor geboorte; wilg, voor de dood; lijsterbes, voor magie; appel, voor liefde; wijnstok, voor vreugde; hazelaar, voor wijsheid; meidoorn, voor reinheid.
Als je met iemand een jaar en een dag wil doorbrengen, kan je samen over het vuur springen.
Een ander gebruik is om een meiboom op te zetten. Dit is een paal (een boomstam) met daaraan rode en witte linten die door op een bepaalde manier om de boom heen te dansen in elkaar gevlochten worden.
Met Beltane wordt er uitbundig gedanst en is vooral een feest van gezelligheid.





Litha

21 juni is de langste dag van het jaar, de zomerzonnewende, ook wel Litha genoemd. Het is een magisch feest waarbij we stil staan bij de overvloed en uitbundige groeikracht van de natuur. De zon heeft het hoogste punt aan de hemel bereikt en alles staat in volle bloei. We gaan naar buiten om te genieten van alles wat de natuur ons te bieden heeft. Dit hoogtepunt van levenskracht kunnen we vieren door te dansen om vreugdevuren en plezier te maken met geliefden en zielsgenoten.

Als Beltane het voorspel is, is Litha het orgasme. Alles bereikt een hoogtepunt.

Tijdens dit uitbundige feest werd er vroeger veel geluid gemaakt om de boze geesten die de oogst zouden kunnen bedreigen te verdrijven. Nu nog grijpen we de gelegenheid aan om in de vroegte van de ochtend de zon op te trommelen.
De midzomervuren waren voor bescherming en geluk. Door over de vuren heen te springen, werd het geluk afgedwongen.
Het is een heilig feest. Een tijd voor genezing en wensen. Je kunt een wens doen terwijl je een bloem aan het water geeft.

Litha is een keerpunt in de cyclus. Ondanks dat deze langste dag vol overvloed, vruchtbaarheid en vreugde gevierd wordt, is het ook een overgang naar de donkere tijd van het jaar. Naast onze vreugde is bezinning ook op zijn plaats.

Net zoals in de natuur hebben onze ideeën de tijd gehad om te groeien en rijpen. Nu is het tijd voor daadkracht en uitvoering van onze plannen.





Lughnasadh / Lammas

In de nazomer is het tijd voor het eerste oogstfeest, ook wel Lughnasadh of Lammas genaamd.

Lughnasadh is een Keltische naam en betekent het treuren of herinneren van Lugh, de Zonnegod die op deze dag het leven achter zich laat ten behoeve van de oogst.
Lugh was in heel Europa de belangrijkste God van de Kelten. Lugh is ook bekend als 'de stralende'. Hij is de drievoudige God (passionele jongere, wijze koning, kalme oudere) van het licht, God van de elementen vuur en lucht.
Met Lughnasadh offert de God Lugh zichzelf op om het volgende jaar opnieuw geboren te kunnen worden. Door zijn versmelting met het geoogste gewas wordt in de volgende lente weer nieuw leven mogelijk gemaakt en kan de cyclus van zaaien en oogsten worden voortgezet.

Lammas is een Saksische naam en betekent 'broodmis', feest van het brood.

Lughnasadh / Lammas wordt traditioneel gevierd op de vooravond én de dag van 1 augustus. Op deze dag viert men de overvloed van moeder aarde. Als dank worden er ook offers gebracht.
Het feest staat in het teken van het graan. Het eerste graan dat geoogst werd, werd in vroegere tijden verwerkt in broden die ceremonieel geofferd werden om dank te zeggen voor de komende oogsten.
Een deel van het laatst geoogste graan werd vermengd met het zaaigoed om in de lente de levenskracht van de oude oogst op de nieuwe vegetatie over te brengen.

Nu de vruchten van het licht geoogst worden zodat de voorraden bijgevuld kunnen worden, is er een moment om te genieten van een welverdiende rust na gedane arbeid.
Het werk is nog niet helemaal gedaan maar het tempo wordt langzaam minder. We zijn nog steeds creatief en naar buiten gericht maar ondertussen kunnen we wel rustig genieten en trots zijn op wat we al bereikt hebben.
Ter voorbereiding op de komende donkere tijden waarin we zullen teren op de oogst van de zomer, kijken we terug naar het afgelopen jaar. We analyseren en evalueren.
Op deze dag kan je kijken naar de vaardigheden en talenten van jezelf en van anderen. Vergeet hierbij niet degenen te eren / bedanken die je erbij geholpen hebben.

Een beschrijving van de overige jaarfeesten volgt nog.