Ik zie mezelf als een vrije geest. Geen enkele religie of stroming hang ik aan. Toch pik ik uit elke stroming of religie wel wat op. Zoals alles in beweging dient te blijven (stilstand is immers achteruitgang), zo dienen onze visies ook in beweging te blijven. Wat vandaag onze waarheid is, kan morgen achterhaald zijn. Daarom denk ik dat het belangrijk is dat we overal voor open blijven staan, alle informatie die tot ons komt goed invoelen en kijken of dat resoneert met onze waarheid van dat moment. Eerder zal het ook niet integreren.
Niemand wil ik mijn visie opdringen zoals ik ook zelf geen visie opgedrongen wens te krijgen.
Graag laat ik ieder op zijn eigen tempo zijn eigen pad belopen, waarin ik op een onvoorwaardelijke manier steun probeer te geven aan diegenen die daarom vragen en dat nodig hebben.
Ik geloof dat als je de wereld zou willen verbeteren dat je dat slechts kan doen door daar zelf een voorbeeldfunctie in te vervullen. Dit kan anderen aanraken en aansporen hetzelfde te doen, wat weer een sneeuwbaleffect met zich mee zou kunnen brengen. Dus eigenlijk is het heel simpel: leef je eigen waarheid. Laat de anderen in jouw mooie spiegel kijken en daarin iets terugzien van zichzelf wat ze wel bevalt.
sluiers
Ons hogere zelf weet hoe ons spoorboekje van het leven eruit ziet. We hebben ons voordat we aan het leven beginnen voorgenomen om bepaalde ervaringen te ondergaan, lessen te leren. Om dat pad te lopen is het belangrijk dat we van te voren niet weten wat ons te wachten staat en waar het goed voor is. Dan zouden we ons nog wel eens kunnen bedenken. Hiervoor zijn dan ook de sluiers nodig. De sluiers der vergetelheid.
Als we door wat lessen heen zijn, kan het lijken alsof de sluiers ineens wat opgelicht worden. Kunnen we zien waar het voor nodig was.
Het heeft geen zin om jezelf voor je hoofd te slaan dat je een bepaald pad ingeslagen bent. Tegen jezelf te zeggen dat je beter had moeten weten. De sluiers hebben hun werk gedaan en dat is ergens goed voor geweest.
Soms kunnen we een poosje heel helder zien en dan kan er ook weer een periode komen dat dat ineens weer weg is. De volgende sluier dient zich aan en zo ook de volgende les.
Het is goed zoals het is.
Eens zullen de gordijntjes voor altijd open geschoven zijn.
gelijkwaardigheid
Er zijn mensen die me vragen waarom ik mijn healingpraktijk niet meer promoot. Het was toch iets wat ik graag deed. Ik help graag mensen. Het kwam voort uit een gevoel wat lastig te omschrijven is, maar ik zal toch proberen het uit te leggen.
In mijn ogen dient er een gelijkwaardigheid tussen de mensen te zijn (ondanks onze verschillen). We kunnen elkaar allemaal iets brengen. Jij healt mij, ik heal jou principe. Er dient een energie uitwisseling te zijn. Healing hoeft niet perse op een behandeltafel plaats te vinden. Dat kan ook gewoon tijdens een gesprek. Dan stroomt je energie, al dan niet versterkt met woorden en gedachtekracht, richting de ander. Als dit vice versa is, voel je dat het je beiden energie geeft. Je bundelt de energie en van daaruit komt het ook weer krachtiger bij jezelf terug. Het is wel belangrijk om daarin geheel voor elkaar open te staan, bereid te zijn het goede in de ander te zien en erop vertrouwen dat de ander jou ook iets aan kan reiken, ongeacht het niveau. Zelfs van een kind kan je wat leren (net zoals het kind ook iets van jou kan leren).
Als we allen meer bewust worden dat gelijkwaardigheid een grote toegevoegde waarde kan brengen, dan zou de maatschappij daar uiteindelijk heel erg bij gebaat zijn. Het is niet meer nodig om tegen iemand op te kijken of neer te kijken. Je laat die persoon die ergens goed in is die taken uitvoeren die bij hem passen. Zo kan je elkaar aanvullen, verrijken, groeien en hoeft er geen competitie of concurrentie te zijn. We hebben allemaal zo onze talenten en het zou zo fijn zijn als de mensen om je heen die ook zouden stimuleren, je uitdagen er alles uit te halen wat erin zit. Het is prima om iemand ergens de leiding over te geven. Alleen echter omdat de rest vindt dat die persoon daar geschikt voor is op dat moment. Zo hoeft er geen macht uitgevoerd te worden, enkel ondersteuning.
Zo zou ik graag willen dat mensen met elkaar omgingen, op basis van gelijkheid.
Met een healingpraktijk draag je toch uit dat je iemand een healing aanbiedt. Iedereen heeft het echter in zich om zichzelf te healen. Als je gestimuleerd wordt om het zelfgenezend vermogen naar boven te halen, dan werpt dit op de lange duur veel meer vruchten af dan wanneer een ander dit voor je doet. Neemt niet weg dat ik best nog wel mijn handjes op iemand wil leggen als daarom gevraagd wordt. Dat doe ik dan met liefde. Uiteraard zijn er ook mensen die op een bepaald moment even in een dusdanig diep dal zitten dat ze zelf heel moeilijk het licht aan de andere kant van de tunnel kunnen zien. Ook die mensen wil ik natuurlijk nog graag een helpende hand aanbieden.
Mijn 'werk' bestaat er nu voornamelijk uit door gewoon mezelf te ZIJN en ik geniet van de ontmoetingen en de uitwisselingen die plaats vinden. Ik merk dat de mensen enthousiast worden van hoe ik de gelijkwaardigheid zie en dat ook voor hen voelbaar uitdraag.
Dit brengt geen geld in het laatje maar ik heb er het volste vertrouwen in dat het universum zorgt voor dat wat ik nodig heb. Ik ben in het leven nog nooit iets tekort gekomen.
pijnervaringen
Al vanaf dat we heel klein zijn leren we ons dingen aan naar aanleiding van de ervaringen die we hebben. Als we als kind een keer onze hand aan een kaars gebrand hebben dan zullen we de volgende keer wel uitkijken en voorzichtig zijn met vuur. Zo zullen we de meeste dingen waar we een pijnervaring mee gehad hebben proberen te vermijden. Het is een soort ingebouwd zelfbeschermingmechanisme.
Ook confrontaties met mensen kunnen pijnervaringen met zich meebrengen. Hierdoor kunnen we ongemerkt een muur opbouwen en als we niet opletten wordt ons gevoel onbereikbaar. Allemaal uit angst om niet meer gekwetst te worden. De ziel van de mens zal zich hierdoor echter beperkt gaan voelen en vanuit de andere kant er alles aan doen om de muren weer af te breken.
Om je 'ware zelf' weer te worden / voelen, zul je de confrontaties met je pijnen aan moeten (mogen) gaan. De muur afbreken, steen voor steen. Soms kan dat wel eens aanvoelen als een hand in het vuur steken. Daar is een mooie uitdrukking van, voor iemand door het vuur gaan. Als eerste mag je voor jezelf door het vuur gaan. Als je dat doorstaan hebt, kan je voor iedereen door het vuur gaan. Zelfliefde en zelfacceptatie zijn sleutels. Ook je realiseren dat hetgeen een ander zegt of doet vaak meer over die ander zegt dan over jou. Hoe ouder je wordt, des te meer er weer valt te ont-leren. Daarin hebben we altijd een keuze.
Een vergelijking die bij me opkomt is het opruimen van mijn huis. Ik kan het zo op het oog aardig opruimen. Dan ligt er nog wel heel veel rotzooi achter gesloten deuren. Ik kan verder gaan met de andere ruimtes ook opruimen. En als we het echt goed willen doen dan ruimen we ook de kasten op. Zo blijft er altijd wel wat te doen. We kunnen het zo opgeruimd maken als we zelf willen. Er is altijd een diepere laag waar we mee aan de slag kunnen.
Dit stukje heb ik geschreven naar aanleiding van een eigen gevoel, een confrontatie met een pijnervaring. Ik realiseerde me dat ik op een bepaalde manier reageerde door eerder ervaringen. Ervaringen waarvan ik dacht dat ik ze wel verwerkt had. Grotendeels is dat ook het geval. Er zat echter nog een stukje, een diepere laag. Werk aan de winkel dus.
the sunny side
Kijk eens naar de zonnige kant van het leven. Het maakt wel een verschil of je het glas als half leeg of half vol beschouwd. Iets blijft het zelfde maar hoe je er tegenaan kijkt maakt wat voor een gevoel het je geeft.
Je kunt dippen of dimmen, oftewel denken in problemen of denken in mogelijkheden. Zie het leven als een uitdaging en probeer er iets moois van te maken.
Elke dag heeft wel iets leuks. Probeer daar alert op te zijn. Is het niet veel leuker om terug te kijken op iets positiefs of blijf je liever hangen in iets wat je overkomen is wat je niet zo prettig vond?
We hebben altijd een keuze...
boeken
Er zijn heel veel boeken die me aanspreken. Als je bij het lezen van een boek een ja-gevoel krijgt, dan resoneert het met jouw waarheid.
Hier zijn er een aantal die er voor mij uitspringen.
Paul Coelho - De Alchemist
Vladimir Megre - Anastasia (tot nu toe zijn er van de serie 5 boeken in het Nederlands vertaald)
Neale Donald Walsch - Een ongewoon gesprek met God (de heel serie)
Yasmin Verschure - De Kracht van het ZIJN (en ook al haar andere boeken)
Marianne Fredriksson - Volgens Maria Magdalena
Louise Hay - Je kunt je leven helen
Christiane Beerlandt - De Sleutel tot Zelf-Bevrijding
* Some images were picked from the internet. If there is a problem with it, please contact me and I will remove them.
